باید دید این "واقع گرایی"، "عمل گرایی" و نتیجه/ سودگرایی نسبتا غالب در عرصه سیاست کنونی که معمولا رهایی و ارزش و آرمان و وظیفه و فضیلت را در رتبه دوم می‌نشاند و حتی گاه به شکل افراطی‌ تری بدانها بی‌ایمان و بی‌امید شده است؛ خود چه حد و مرزهایی دارد.

راستی اگر شریعتی(و دیگر نواندیشان مذهبی) در تاریخ ما حضور نداشتند، سرنوشت ما چگونه بود؟

در این گزارش سعی می‌کنم نظریه‌ی سه مرحوم انقلاب بزرگ ایران، مرحوم مطهری، مرحوم شریعتی، و مرحوم بازرگان را درباره‌ی ملیت و ناسیونالیسم بررسی کنم.

بابک احمدی هنگامی‌که مجادلات فکری شدیدی درباره مقوله روشنفکری دینی در جریان بود و برخی از روشنفکران سکولار اساساً منکر معناداری روشنفکری مذهبی بودند به عنوان یک روشنفکر سکولار و یک صاحب نظر مطلع صرفاً برخوردی نظری و حقیقت محورانه با این مجادله داشت و با صراحت، صداقت و شجاعت تمام به نقد تئوریک و مبنایی (متکی بر موضعی پست مدرن) آن بخش از روشنفکران سکولار (متکی بر مدرنیته متقدم) پرداخت.