رضا علیجانی، تحلیلگر سیاسی و فعال ملی-مذهبی مقیم فرانسه در پاسخ به سوال‌های رادیو زمانه می‌گوید: «همه کسانی که از نزدیک با سعید مرتضوی سر و کار داشته‌اند احتمالا تایید می‌کنند که او چه فرد “بی‌شخصیت” و بی‌اصول و به قول عامیانه چه آدم هفت خطی است. به همین دلیل است که علی‌رغم این‌که نفس عذرخواهی یک مقام مسئول و نیز آرزوی او برای درس‌گیری از این واقعه برای عدم تکرار آن بسیار مهم و حتی می‌توان گفت بی‌نظیر است، اما هیچ‌کس آن را از جانب مرتضوی صادقانه تلقی نمی کند.»
علیجانی در ادامه می‌گوید: «به همین دلیل است که همه دنبال این می‌گردند که چرا او در این مقطع و پس از هفت سال این پوزش‌خواهی را انجام می‌دهد. این مقطع، زمان رسیدگی نهایی به پرونده کهریزک است. همین “زمان” خود گویای علت نگارش این نامه است. او می‌خواهد از زیر بار این پرونده که پیگیر سمج و با‌نفوذی همچون پدر شهید روح‌الامینی دارد، خلاص شود. به علاوه آنکه بنا به دلایلی که مستقلا باید بدان پرداخت، او “اکنون” بسیاری از پشتیبانان خود را از دست داده و به مهره‌ای سوخته تبدیل شده است که تا حد زیادی خودش باید گلیم خود را از آب بیرون بکشد تا بتواند به پرونده‌های دیگرش که عمدتا فساد مالی است نیز سر و سامانی بدهد.»
این فعال سیاسی همچنین تاکید می‌کند: «این مهره سوخته اینک باید بنا به عللی “تنبیه” شود، اما گمان نمی‌کنم این تنبیه تا آنجا پیش برود که دیگر چاکران درگاه را بیش از اندازه بیمناک کند. و گرنه رسم بیدادگری قسی‌القلب‌هایی که مرتضوی کارمند نمونه سال‌شان بود به خطر خواهد افتاد. اما نمی‌توان این واقعیت را نادیده گرفت که تا همین جا هم که مرد قدر قدرت مستظهر به مقامات بالا که سال‌ها در دستگاه قضایی خدایی می‌کرد، کارش به عذرخواهی کشیده شده، برای بیمناکی و درس‌آموزی دیگر مقیمان حرم قدرت به حد کافی عبرت‌آموز است، اگر خرد و چشم بصیرتی در کار باشد.»
رادیو زمانه 27 شهریور95
https://www.radiozamaneh.com/299291